column 2 v3

KNPSCK COLUMN: Koffers vol herinneringen...

Daar sta je dan. Zonnebril op je neus en wachten maar. Drie kwartier in de rij om je QR-code langs een scanner te halen, een goed half uur in de rij om muntjes te kopen (shit, ik sta in de cash-only rij) en ook de eerste drankjes nemen wat tijd in beslag. We kennen allemaal wel de beelden van de menigte in een tent vol hippe danspasjes, loszittende blousjes en vochtige haren. Grootse momenten, gigantische composities, mega melodieën. De allergrootste der aarden kruipen achter de ‘wheels of steel’ en brengen hun populaire vierkwarts ritmes ten gehore, inclusief aanstekelijke armgebaren. Het publiek is uitzinnig en bereikt en groupe een muzikale climax. Nationale festivalgeschiedenis wordt geschreven.

Dan dat nét even andere festival. De nieuwe plek waar mensen ont-moeten en durven te verdwalen om elkaar uiteindelijk te vinden. Waar woorden als ‘intiem’ en ‘charmant’ worden gefluisterd. Waar je rustig op een hooibaal zit en luistert naar de nog onbekende klanken van een ongekend talent. Of waar je, met haardvuur op de achtergrond, verdwaalt in verhalen die letterlijk en figuurlijk over de vloer dansen. Oké misschien is het soms even wennen, buiten je comfortzone, weet je niet wat te verwachten. Weet je soms niet eens wat je ergens van moet vinden. Maar is dat niet juist het mooie: even niet in grenzen, stijlen en genres denken? Jezelf verrassen(he ik wist niet dat ik een aardige salsa in de benen had?), en elkaars horizon verbreden (best geinig om samen met het gezin van de buren helemaal op te gaan in een stuk kindertheater). Artiesten, acteurs, smaakmakers, vertellers, comedians zitten klaar om je in het kleinste moment groots te raken. Persoonlijke herinneringen worden gemaakt.

Knapsack